| تبليغات | X |
|
به يگانه الفِ الفبای زندگی ام : او
|
برهان آن لحظه تلخ
اعدام یک فرشته بود
ای خالق ماهان و جم
هیهات از این گور عدم
آااای مرگ ادرکنی !
لغزش بوی یک نگاه
دست من و بوسه آه
بر نفس ِ سینه تو
در قفس ِ آینه ها
دردِ یک زخمِ لوند
شوق آن جیغ ِ سیاه
کارِ سقائک مست
لبْ به لبْ هجرت ِ ماه
سِحر پیغمبر پیر
افروز ِ مانا ، سایه ها
آسمان .
رگبار ِ گل سرخ .
من و تو .
عریان .
دست بر گردن .
برقص !
بوسه ات
جَلد من است ...
س.عمید
هشتاد و چهاری که چهارش پنج می شود و این یعنی یک سال
بر عشق و محبتمان افزون .
شیدای عزیز و صادق ! تکتم دوست داشتنی ! فردای رفیق و لطیف !
آدم برفی گرم و پر شور ! همنواز ، غایب همیشه حاضر ! نازخاتون ،
مسافر عزیز من ! نیمکت 21 گرمی ریز بین ! ماه مرداب دل نواز !
فائزه روح انگیز و صمیمی ! نازلی کم پیدا ! آزاده خون گرم که کسل
شده از غصه هایم ! کلئوپاترای بهاری ! حمیدرضا سلیمانی گرامی و
بزرگوار ! بابونه گل و عزیز که سالی یکبار مرا می خواند !
مصطفی .ع متین ! ردپای ایام که همواره قدمش را ارج می نهم !
ساحل ، غریبِ آشنا و خوش بیان !
و اوی زیبا که عشقش مرا معنا می کند و وجودش مرا آرام !
و تو دوست عزیز کلمه !
پاکی و طراوت و پرواز ِ بهار ۸۵ بر همه شما خوش و مبارک !
لبخند عزیز !
