این تب که از بوی شماست !

این های که از روی شماست !

این غرقه در چشم شما !

این خیره در قد شما !

این لب که در مدح شماست !

این شب که در خواب شماست !

این سالک موی شما !

این لولی خوی شما !

یا می چشد شهد شما !

یا جان دهد محض شما !

                                                                                       س.عمید

پانوشت:

این را کمی آن سو ترک نوشتم.شه ری ور هشتاد و شش.آنجا هم هدیه اش داده بودم به او.

دیگر نه منی است نه اویی نه دلی که عاشقانه گوید.

روزگاری است که دیگر عشق معرفتی به دیدار قلم ندارد.

این روزها دلم صدای چرخ دنده می دهد جای تپش.

کاش کمی از ته دل می خوابیدم.